Blog

2004: Slotduik

image001De opening van een nieuw duikseizoen is inmiddels een bekend en alom gewaardeerd fenomeen bij Amphiprion. Ook dít jaar is dat weer een gezellige gebeurtenis geweest, op maandag 12 april. Maar vele jaren achter elkaar is dat seizoen daarna alsmaar open blijven staan. En het ziet er toch wel wat verzorgder uit als zo’n seizoen ook weer netjes wordt afgesloten als dat open is gemaakt.

Dus regel je iets op een zondag in oktober. De nieuwe tweesters (Paul en Pierre waren dat al een tijdje, Sigrid en Inge waren net daarvóór ook sterselmatig opgewaardeerd) hadden met zijn vieren iets te vieren. Maar je hebt natuurlijk altijd Baas Boven…. kamp. Hans heeft niet zomaar een ster gehaald, hij heeft inmiddels het hele firmament bij elkaar gedoken! Vier-sters duiker en éénsters-Instructeur!

Bovendien zou een opkomstrijke clubduik Johannes in de gelegenheid kunnen stellen om de module duikleider nog vóór de winterstop af te ronden, want die moest daarvoor nog een keer duikleideren, duikleidingen, leidingduiken of zoiets. Redenen genoeg voor een feestje. En als je daarbij nagaat dat we eigenlijk niet eens een smoesje nodig hebben om een feestje te bouwen, dan ligt het natuurlijk volstrekt voor de hand dat je het seizoen feestelijk gaat afsluiten.

In zo’n geval biedt de mail uitkomst om lokatie, tijd en aanmelding te regelen. De GSM’s moesten er op het allerlaatste moment echter ook nog aan te pas komen, want op de afgesproken plek bleek een ander duikevenement van formaat gaande waardoor we een beetje in de verdrukking dreigden te komen. Gelukkig bieden de Groene Heuvels ruimte om te parkeren bij B, C&A. En omdat we toch niet bij V&D wilden duiken is ter plekke besloten om ons evenement van C naar A te verleggen.

image003Sigrid hield ons nog even in spanning over de vraag, waar ter wereld ze zich bij benadering zou kunnen bevinden. GSM’s zijn eigenlijk vooral pas handig, als ze aanstaan!!! Toen ze tot grote opluchting van iedereen plotseling alsnog verscheen, bleek ze niet in haar eentje te zijn maar nog een paar eendjes meegenomen te hebben. Zo is het uiteindelijk dus toch allemaal prima gelukt. De foto’s zijn de stille getuigen van de indrukwekkende opkomst op zondag 17 oktober op parkeerplaats A van de Groene Heuvels.

Het verschil tussen een broodje-knak en een loodgordel is op de bewuste dag ook duidelijk geworden. Als je aan alle ingrediënten voor het één probeert te denken, wil je het ander wel eens vergeten. Gelukkig bleken voldoende clubgenoten veel te zwaar beladen naar de duikstek gereden te zijn, zodat er voldoende extra lood beschikbaar was om twee volwassen en goed doorvoede duikers tot zinken te brengen. Je kunt bij zoiets trouwens beter je lood vergeten dan je knak­worst, want niemand was op het idee gekomen om extra knakworst mee naar de duikstek te zeulen.

DuikkleiderOnze duikleider bleek zijn mannetje goed te staan zodat iedereen met een veilig gevoel het water in en weer uit kon gaan. Wel schijnt hij nog hevig op de proef te zijn gesteld voor wat betreft zijn specifieke achtergrond­kennis ten aanzien van handsignalen. Duikleiders (in spe) kunnen bij Johannes navragen, welke specifieke acties van een duikleider verwacht worden als vanuit het water dit soort gebaren wordt gegeven.

image007  image009

image010image011Als je dan op zo’n oktoberzondag hetzij in het water, hetzij aan de kant toch wel enigszins bent afgekoeld, dan wil iets warms er wel in. Want kouwe knak is toch nog niet echt, wat het moet wezen. Maar dan zul je nét weer zien, dat het gas niet wil branden! Gelukkig blijkt Amphiprion over voldoende technisch inzicht te beschikken om ook dit probleem te kunnen tackelen. Nog een speciale tip voor wie na een koude oktoberduik met onderkoelde vingers een tegenstribbelend campinggasstel probeert aan te steken: blaas de lucifer tijdig uit. Want je merkt pas dat je je aan het verbranden bent als je het crematorium denkt te ruiken.

image012Het is bij de seizoenssluiting duidelijk geworden, dat je als duiker over een ruime mate van improvisatietalent moet beschikken. Een paar clubgenoten in de buurt is ook reuze handig als iets niet direct wil lukken. Maar ondanks (of misschien wel dankzij) al die hobbels kunnen we spreken van een zeer geslaagde afsluiting van een goed seizoen.

Uiteraard word je er niet vrolijk van als het duikseizoen er weer opzit. Maar het was toch niet bepaald één en al kommer en kwel wat die zondag op de gezichten te lezen was. En menigeen keerde na afloop van het parkeerplaats A-evenement niet direct naar huis terug, maar bracht eerst een bezoekje aan het vulstation.

De redactie vraagt zich bij deze dan ook oprecht af, of er die dag eigenlijk wel iets afgesloten is… Maar als je toch al geen smoes nodig hebt om een feestje te bouwen, dan maakt dat eigenlijk ook helemaal niks meer uit!
Met foto’s van Susanne van Roden

image013


Nog geen reacties

Reageren is uitgeschakeld.