Blog

2013: Goch Ness

Mag ik je logboek even zien?

Goch NessGochNess2s

Goch Ness is een zandafgraving bij de Duitse plaats Goch, op zo’n 45 km van Arnhem. Aan de ene kant van de plas wordt nog steeds driftig zand gegraven, de andere kant is ingericht en heeft een nieuwe bestemming gevonden. Aan deze kant ligt onder andere het drijvend duikcentrum van Sams Diving. Op 6 oktober zijn we daar met een man of acht een kijkje gaan nemen.
Om te duiken moet je je eerst melden bij Sams Diving en dat doen we dus ook braaf. Dat kost ons een dagentree à 5 euro pp, maar voor dat bedrag staat dan wel de koffie klaar. We krijgen een vriendelijke briefing over de duikopties in de hoofdplas Goch Ness of in één van de twee andere plassen die door het duikcentrum beheerd worden, ASV en Goch 3. De wind blijkt voor de plas een bepalende factor voor het zicht. En die heeft de afgelopen dagen uit een ongunstige hoek gewaaid. Dat hebben wij weer!

Logboek

Als we gezamenlijk besluiten dat we, nu we er tóch zijn, ook wel even onder water willen kijken om met eigen ogen te ervaren wat ze aan de andere kant van de grens onder minder goed zicht verstaan, volgt de vraag: “Mogen we jullie logboeken even zien?” We kijken elkaar aan. Is dit een taalprobleem? Er zijn bij de meesten van ons al heel wat duiken voorbij gegaan, dat er niet naar een logboek gevraagd is. Of naar een brevet¬card om onze duikervaring aan te tonen. Maar Duitsers maken geen grappen. Gelukkig hebben we Sjoerd bij ons, die kan wel zijn logboek overhandigen. De rest komt weg op basis van hun blauwe ogen. Er mag toch gedoken worden!

Eerste duikGochNess1as

De eerste duik blijven we in de buurt van het duikcentrum. Er rondom heen is al te zien dat er veel vis zit, maar als we op een gegeven moment besluiten om de duiklamp aan te doen en er ook onder te gaan duiken blijken daar aantallen te zitten alsof het tropisch water betreft. ’t Is, dat dat niet helemaal te rijmen is met de temperatuur ervan. Maar wel een schitterend mooi en zelfs een beetje een psychedelisch gezicht, al dat zilver dat in het licht van je duiklamp door elkaar heen krioelt.
Robert volgt met Sjoerd een ander scenario. Op het programma staan de laatste oefeningen voor het éénsters brevet. Die worden naar tevredenheid van de leermeester uitgevoerd, zodat Sjoerd in Duits water zijn eerste duikbrevet binnenhaalt. Gratuliere, Sjoerd!

GochNess5sTweede duik

Na een korte pauze besluiten we om ’s middags een bootduik te maken. Aan de overkant van de plas zijn een paar beelden afgezonken en die willen we wel van dichtbij bekijken. Bovendien een mooie gelegenheid om de rol achter¬over weer eens een keertje te oefenen. De rubberboot brengt ons in twee ploegen in no time naar de overkant. Helaas is het zicht inderdaad niet te best, jammer. Van de beelden is niet veel te zien.
Op de terugweg moeten we een beetje hoog duiken om voldoende zicht en licht te houden. Maar zo is het toch wel te doen. We volgen de kustlijn en dat gaat voorspoedig. Niet, dat daar veel te zien is. Bij het duikcentrum kunnen we dan ook de verleiding niet weerstaan om er nog even onder te gaan kijken en dat levert in het licht van de duiklamp weer hetzelfde prachtige beeld op van duizenden bling-bling vissen.
Omdat duikers altijd gezond eten en uitzonderingen de regel bevestigen zijn we na afloop samen nog even een uitzonderlijk smaakvol hapje gaan eten in het naburige Kessel. Waar we gelijk tot vaste klanten zijn bevorderd.

GochNess6sDe tips.

Goch Ness is een leuke plas en de lui van Sams zijn reuze aardig. Als je belt om je (verplicht!) aan te melden zijn ze eerlijk over het zicht. Daar moet je dus zeker naar vragen. Duik bij de hoofdplas Goch Ness vooral ook onder het duikcentrum! In plas ASV mag alleen in de winter gedoken worden, daar zit in de zomer een visvereniging. Dus ook veel vis! Goch 3 is wat verder weg, daar moet je met de auto heen. Enne… vergeet je logboek niet!


2013: Zeelandweekend

Zeelandweekend 2013

Inge Rosens

Aankomst

Op vrijdag 20 september kwamen Pierre en ik rond twee uur aan bij de groepsaccommodatie bij Den Osse.

Omdat we de eersten waren haalden we de sleutel op bij de receptie, niet beseffend dat we iets heeeel belangrijks vergaten! Aangezien we voor het komende weekend enige ochtendactiviteit voorzagen claimden we maar vast een kamer dicht bij de keuken. We konden ons lekker ruim installeren want de aanmeldingen waren dit jaar nogal magertjes. Ieder nadeel heb z’n voordeel zullen we maar zeggen.

ZW1Toen Lara, Arnoud, Eelco, Bart en Loes waren gearriveerd na hun eerste duik was het tijd voor de grote inkopen. De Lidl en vervolgens de Albert Heijn werden zorgvuldig van een grote hoeveelheid producten ontdaan die in een toenemend aantal karren belandden. De hoeveelheid kratten bier en flessen wijn beloofden een vrolijk weekend op te leveren! Gelukkig waren er ook heel veel gezonde producten bij voor het nodige tegenwicht.
ZW2Terug op de accommodatie troffen we Rick, Nicky en Jaki . De andere Engelsen maakten inmiddels al hun eerste duik van dit jaar in Nederlands water. Na verloop van tijd druppelden er steeds meer clubgenoten binnen en werd onder leiding van Loes een heerlijke kip-curry met rijst en salade bereid.
ZWow1De nachtduik voor die avond was Den Osse haven. Het zicht was erg goed, het onderwaterlandschap prachtig! Naast de talloze krabben, kreeften en vissen genoten we ook van de vele minuscule kwalletjes die fluorescerend oplichtten in onze lampen. Dit jaar helaas geen sepiola’s gezien. De rest van de avond werd na de warme douche doorgebracht met een lekker al dan niet alcoholisch drankje en de eerste foto’s werden al enthousiast met elkaar gedeeld!

Zaterdag

Zaterdagochtend kwam om half acht de kar langs de kamers met slechts twee soorten thee! Want wij (o, sufferds) hadden bij de receptie niet alleen de sleutel moeten halen maar ook de koffiefilters! Dat werd ons door de koffiejunks niet in dank afgenomen! Het gebruikelijke ontbijt om 8 uur was dit jaar te hoog gegrepen; pas rond 9 uur werden de verse eitjes gepeld en dankzij Ivo konden we zelfs aan de koffie! Tot onze grote verrassing schoven ook Louis, Britta en hun kids al aan! Ze moeten ’s morgens wel op een onmogelijk vroege tijd zijn weggereden!

ZWow3

ZW3a

De ochtendduik van de zaterdag was bij Het Koepeltje. Vanaf zo’n 8 meter steeds ondieper duikend kwam ik erachter dat het zicht op geringe diepte het best was. Behalve de mooie bouwsels van rotsen, schelpen, sponzen en wieren waren er zeer veel kreeften en allerlei soorten krabben te bewonderen. En verder natuurlijk vele soorten vis waarvan ik de namen niet ken. Op het einde van de duik, vlak bij de steiger bleef een mooie kwal om ons heen poseren. Ja, dan moet je zo’n beestje natuurlijk een beetje tegemoet komen!

ZW4ZWow2Terug op de accommodatie bleken Robert, Tim en Ingrid te zijn gearriveerd. Deze laatste had zich meteen nuttig gemaakt door de lunch te verzorgen! Volgens traditie de goeie ouwe tomatensoep met balletjes! De middagduik was bij Dreischor. Wonderlijk genoeg was er meer dan voldoende plek om te parkeren. Samen met Bas en Hans van der Molen merkte ik opnieuw dat het op minder dan drie meter het allermooist was.

Het weer speelde goed mee. In de avond kon de barbecue lekker buiten worden aangestoken. Het was weer genieten van het deskundig gebakken vlees en de bijbehorende salades. Terwijl een groepje na het eten nog een duikje waagde bij de Muur stak Ivo het hout op zijn vuurschaal aan. Hans had het nodige brandhout meegebracht waar we de hele avond mee vooruit konden. Lekker warm en supergezellig! Nòg gezelliger werd het toen de warme chocomelk met amaretto en echte slagroom tevoorschijn kwam. Mensen, alleen daarvoor zou je al naar het zeelandweekend komen! Het was al ver in de kleine uurtjes toen het overal stil werd.

Zondag

ZW3Zondagochtend. Een kort nachtje. Al vroeg kwam de thee, maar òòk de koffie werd op bed geserveerd. We hadden vanwege de kleinere club de tafels aan elkaar geschoven zodat we allemaal aan één tafel zaten. Voor de ochtendduik vertrok een groep duikers naar Scharendijke. Ivo en Hans gingen voor the long walk naar Preekhil. Het weer speelde goed mee, een vrolijk zonnetje zorgde voor meer licht en zicht.
Ook na de tomatensoep bleef het weer goed. Prettig voor de duikers bij Dreischor, gemaal, maar ook voor de achterblijvers. Ik maakte me nuttig door oude dode takken te zoeken voor het vuur voor ’s avonds. Iets wat later bijgevuld werd door complete dode bomen die uit de grond gerukt werden door een paar sterke mannen. Ivo zaagde daar netjes kleinere stukken van dus het vuur was gewaarborgd! Waar Ivo ook voor had gezorgd was een skottelbraai waar hij kilo’s shoarma op bakte! Heerlijk met pitabroodjes, knoflooksaus en sla! Met een volle maag verdwenen er weer een aantal deelnemers naar huis. Het kampvuur werd ontstoken en met een kleiner kringetje beleefden we opnieuw een gezellige avond onder de sterrenhemel met leuke gesprekken, muziek uit div telefoons, en de laatste restjes amaretto.

Maandag

ZW5Op maandag was er heel teleurstellend(!) geen thee op bed maar moest iedereen zelf wakker worden. Na het ontbijt brachten Loes en Bart de overgebleven boodschappen terug naar de winkel en ging de rest met bezems, vegers en blikken in de weer. Toen de dame van de receptie kwam controleren was deze buitengewoon tevreden over het resultaat. De sleutel werd ingeleverd in ruil voor de borg die uiteraard onmiddellijk werd verteerd bij ons inmiddels vaste strandrestaurant Perry’s! Lekker buiten in het zonnetje. We waren het er unaniem over eens dat dit een ongelooflijk gezellig zeelandweekend was geweest. Een traditie die absoluut moet worden voortgezet!
Dus dames en heren: volgend jaar ( een weekje later) doen we weer allemaal mee toch!! De locatie kennen jullie al!


2013: Serious Request (Duiken 4)

Logo-SR-2103-209x300Duiken 4 Serious Request 2013

Het doel van 3FM Serious Request 2013 is het terugdringen van sterfte bij jonge kinderen door de gevolgen van diarree.

OSV Hippocampus wil hieraan graag haar steentje aan bijdragen door geld in te zamelen met het organiseren van een leuk evenement voor liefhebbers van (onder)water
Duiken 4 Serious Request 
Van 20 december 12:00 uur ’s middags tot 21 december 12:00 uur ’s middags worden tegen sponsoring 24 uur lang introductie-duiken en duik “specialisaties” gehouden in zwembad De Grote Koppel in Arnhem.

Kijk op de website: http://www.duiken4sr.nl/


2013: 35 Jarig jubileum

Amphiprion viert 35 jaar aan het water

Pierre Puts

 

Lustrum1

Als Duikteam Amphiprion op 1 juni 1978 is opgericht, dan hoef je niet wiskundig onderlegd te zijn om te kunnen concluderen dat er op 1 juni 2013 iets te vieren valt. Twijfels over de eerste datum hoef je niet te hebben want er is destijds een heuse notaris aan te pas gekomen om de nieuwbakken vereniging in de boeken vast te leggen. En reken maar, dat het dan officieel is. Als 1 juni 2013 dan ook nog op een zaterdag blijkt te vallen staat niets een feestje op de verjaardag zelf in de weg.

Waterige voorinformatie

Op de algemene ledenvergadering geven Geert en Hans vdM te kennen, dat ze zich wel met de organisatie bezig willen houde

n. Het moet een flinke klus geweest zijn om uit het Gelderse aanbod voor groepen een goede keuze te moeten maken, maar het is hun uitermate goed gelukt. Uit de eerste informatie kunnen weliswaar slechts waterige conclusies worden getrokken, maar toch komen de aanmeldingen op gang.
Uiteindelijk blijkt dat we richting Doetinchem moeten rijden, naar Stroombroek. De duikuitrusting mag thuis blijven, maar het natpak moet wel mee. Het juiste adres is BeachClub en Kabelwaterskibaan Stroombroek waar we onthaald worden op een woordje van de voorzitter en een glaasje prikkelende proostdrank. Daarna worden we met zijn allen even voor een instructievideo gezet, de theorie van de waterski is kennelijk een stuk eenvoudiger dan die van het duiken. En dan is er geen ontsnappen meer mogelijk, de waterski’s moeten onder.

Waterskien

Lustrum2

De ervaringen zijn wisselend. De start is voor iedereen hetzelfde: je krijgt een soort van ‘buddylijn met handvatten’ in je handen gedrukt en gaat op een platform gehurkt zitten wachten tot je meegetrokken wordt. Het vervolg is voor iedereen anders. Waar de

één direct de onderkant van het wateroppervlak wil opzoeken omdat onze hobby nou eenmaal ‘duiken’ heet, gaat de ander met veel bravoure op de waterski’s rondjes draaien alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat duikers ook kunnen waterskiën. De eersten sluiten snel weer in de rij aan om opnieuw een poging te wagen, een teken dat iedereen direct de smaak te pakken heeft.
Het meegebrachte natpak is geen overbodige luxe. Het weer is die dag zeker niet slecht, maar er staat wel een frisse wind en met name bij het passieve, semi-droge in de rij staan om te wachten op een volgende poging heeft dat ‘frisse’ toch wel behoorlijk vat op je. Menige durfal trekt dan ook de conclusie dat het dan maar beter is om op de ski’s te blijven staan. Het lukt steeds meer mensen om een eind weg te komen. Het bochtenwerk is echter nog erg tricky en het lukt niet iedereen om het hoekje om te gaan. Bij de eerste bocht vallen is trouwens aanmerkelijk gunstiger qua afstand om terug te komen bij het startpunt dan vallen bij de tweede of de derde bocht. Maar er zijn er ook steeds meer die al dat bochtenwerk overwinnen en hele “rondjes” kunnen maken op de waterski’s. Een rondje op een hoekig circuit – hoe knap is dát!

Boogschieten

Lustrum3

Na twee uur is de natte pret over en dan staat een cursus boogschieten van de familie van de Laar op het programma. Iedereen verschijnt weer in de normale bovenwater kleren bij een veldje dat ervoor gemaakt lijkt en waar de schietschijven al staan opgesteld, voor een soort veiligheidswal. De diverse bogen en bijbehorende pijlen zien er professioneel uit, alsof ze zo van de rekwisieten van Robin Hood of Willem Tell zijn overgenomen. Je waant je aan de rand van Sherwood Forest. Een hoedje met een veer erop had de zaak compleet gemaakt. Het schieten met die dingen valt echter nog niet mee en het is dus maar goed dat niemand een appeltje voor de dorst op het hoofd heeft gezet.

Barbecue

Dan is het inderdaad tijd om de dorst te lessen en de honger te stillen. Er wordt een wel zéér luxe variant van een bbq ingericht. In het begin valt het niet mee voor het personeel om de hongerige meute met aanleveren bij te houden. Maar later draaien de rollen om en kan Amphiprion de aanlevering niet meer bolwerken. We houden een hoeveelheid over die op de Zeelandweekend-zaterdag goede diensten zou kunnen bewijzen.
De jeugd wordt nog even in het zonnetje gezet en de inzet van de ouderen is ook niet aan het strenge maar rechtvaardige oog van de commissie voorbij gegaan. Iedereen is zonder het te weten beoordeeld op volharding, betoonde moed, stijl, prestaties en doorzettingsvermogen. Johannes wint het pleit. Een luid applaus getuigt van ieders instemming met het oordeel van de commissie.

Veertig

Het feest was dat van 35 jaar Amphiprion, maar de deelnemers waren er exact 40 in aantal. Als dát nog geen goede doorverwijzing is naar het volgende lustrum¬feestje van Amphiprion, dan weet ik het ook niet meer!


2013: Paasduik

Paasbeste opening

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet is al sinds jaar en dag een traditie, dat de opening van het duikseizoen op tweede paasdag plaatsvindt. Kennelijk is deze traditie inmiddels zo krachtig, dat niemand de uitnodiging om het seizoen in 2013 op 1 april te komen openen, als een grap heeft opgevat. Als we tenminste op de zeer goede opkomst mogen afgaan.

Het is echter veel minder een duikgebruik om de opening “op zijn paasbest” mee te maken. Iemand die op zijn paasbest gekleed is ziet er picobello uit en heeft de beste (nieuwe) kleren aan. De zegswijze (die ook buiten de paas-dagen gebezigd kan worden) verwijst naar een oud gebruik om met Pasen nieuwe kleren aan te trekken.

Nou viel dat in eerste instantie nog niet direct op: iedereen stond in zijn of haar dagelijkse kloffie in de rij voor het eerste bakkie koffie. Maar toen de voorzitter en evenementencommissie het sein gaven dat het voor duiklustigen de hoogste tijd was om de duikspullen aan te gaan trekken, toen werden er wel de nodige kratjes paas¬beste duikspullen open getrokken in de koffer¬bakken van de auto’s op parkeerplaats C.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het leek alsof het winterse antiduik-weer van de maanden februari en maart volledig gecompenseerd was met diverse bezoekjes aan een duikshop. Waar de één zich in een gloednieuw semi¬droogpak aan het hijsen was, stond de ander ernaast een kakelvers droogpak aan te passen. Duikleider Johannes moest zelfs met de buddy-indeling ernstig rekening houden met alle try-outs en nieuwigheden. Hoezo crisis? De duikshops weten van niks! En het ergste is: ze hebben nog gelijk ook, die duikers met hun nieuwe spullen. Want de enkele sloeber die zich nog met de spullen van vorig jaar aan een duik wilde wagen, liep beteuterd tegen materiaalpech aan. 2013: Paasduik

Al was het duikpak nieuw of oud, dat maakte het water niet minder koud. De gemiddelde duik was dan ook van korte duur in het ijzige nat. Velen hadden er sowieso de voorkeur aan gegeven om hun eerste seizoensduik nog maar een keertje uit te stellen. Dat kan natuurlijk met de kou van het water te maken hebben, of misschien (bij de dames?) met het feit dat ze geen nieuwe duik-spullen hadden om aan te trekken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMaar uiteraard ook met het feit dat de EC de Amphiprion-kraam weer eens te gezellig had ingericht. Want alles was weer in ruime mate voorhanden: het paasbrood, de warme soep, de broodjes knak en diverse andere versnaperingen zoals de onvermijdelijke paaseitjes. Het is dan ook eigenlijk geen wonder, dat die opening altijd zoveel bezoekers trekt. Het wordt gewoon veel te aantrekkelijk gemaakt!

Maar eerlijk is eerlijk: na zo’n ijskoude waterdoop in een nieuw duikseizoen smaken de spullen (met name de warme) altijd opperbest. En gedoken of niet, de kop is eraf. Het is te hopen dat de rest van het duikseizoen net zo goed wordt als de start. De kansen daarop zijn in elk geval volop aanwezig. Want omdat het voor Amphiprion een jubileumjaar is, ligt het volgende evenement alweer in het verschiet… Hopelijk is de opkomst daarbij wéér zo massaal!

 


2013: Nationale sportweek

YouTube Logo

Nationale sportweek 2013FacebookLogo

Op dinsdag 23 april hebben we aan een grote groep belangstellenden introductie-duiken gegeven. Dit in het kader van de Nationale Sportweek die landelijk veel belangstelling trok. Daarom konden we hiervoor, via verschillende media, gemakkelijk bekendheid aan geven.

Nationale sportduik

Met 20 paar vinnen en duikbrillen en 10 complete duiksets stonden we om 20.00h klaar aan de waterkant toen de eerste “binnendruppelden”. Tijdens een kennismaking met uitgestalde duikattributen werd eerst een intake gehouden; wat was de duikervaring en wat waren de verwachtingen voor vanavond.

Na een korte uitleg over de communicatie onderwater en de drukverschillen die optreden werden de materialen gepast. Schoenmaten 46 waren geen probleem en een passende bril werd ook snel gevonden. Maar dan het eerste obstakel: spugen in de bril om het beslaan van het glas tegen te gaan. Voor twee giechelende meiden was dat te veel gevraagd en werd de oplossing gevonden in een druppeltje shampoo.

De eerste oefeningen in ondiep water waren voor niemand een probleem: kijken door de bril en adem halen uit de automaat. Boven water ging dan ontspannen maar langzaam naar beneden zakkend zag je toch een versnelde ademhaling. Maar iedereen pakte het snel op en de oefeningen werden moeilijker. Maar ook leuk en ontspannen om gewichtsloos door het water te zweven. Na 20 minuten was het al weer wisselen want de volgende ploeg stond weer klaar.

Enthousiast werden de verhalen verteld over de vrijheid onder water, de rust en de stilte. Met een certificaat ging iedereen naar huis en de wetenschap dat ze altijd nog een keer terug kunnen komen voor een eerste proefles. Want na een introductieduik willen de meesten er toch meer van weten !

Facebook:

Nationale sportduik#1      Nationale sportduik#2      Nationale sportduik#3

 

 


Nieuwe website!

Welkom op de nieuwe website van Amphiprion!