Blog

2009: Monte Mare

Een clubreisje naar Monte Mare

Ivo Boon

mmlogoEen verslag van ons clubreisje naar Monte Mare op 15 maart 2009 – tevens als goedmakertje voor mijn reisgenoten.

Monte Mare is hèt indoor-duikcentrum, in Rheinbach – Duitsland, op zo’n 200 km rijden van Arnhem. Het duikgedeelte bestaat uit een bassin van 25 bij 20 meter en (bijna) 10 meter diep, met een watertemperatuur van zo’n 25 graden. De veiligheidsmaatregelen zijn typisch Duits, maar zeker niet overdreven.

Naast het indoorduikcentrum is er een subtropisch zwembad met diverse baden, whirlpools en glijbanen. In een wellness gedeelte zijn er diverse sauna’s en andere ontspanningsmogelijkheden.

groepsfoto 2Voor de 10 Amphiprioten die meewaren begon de dag natuurlijk met een duik. Ondanks het vroege voorjaar en een buitentemperatuur van zo’n 12 graden was het water aangenaam warm. Zaken als cap en handschoenen zijn overbodig in Monte Mare.

In het duikbassin staat een aantal attributen opgesteld waar je (onder-) door kunt zwemmen. Je kunt er heerlijk ontspannen rondzwemmen en er is altijd wel wat te zien, want je bent met 10 duikers zeker niet het enige gezelschap. Tijdens het duiken hadden wij absoluut niet het idee dat het bad vol was, ondanks dat er toch zeker zo’n 30 tot 40 duikers tegelijk onder water waren. Na een uur duiken is je lucht dan ook wel op, want het bassin leent zich goed voor oefeningen en vooral ook voor geintjes met je collega duikers.

Inge en NemoNa de eerste duik was het tijd om voor het eerst kennis te maken met de Duitse keuken, waarna iedereen zijn eigen weg zocht naar de sauna, het zwembad of een (ont)spannend boek.

Uiteraard gaat een duiker niet voor één duik zo ver weg, dus iedereen zocht een alternatieve buddy, waarna er weer een uurtje ontspannend gedoken werd.

Aangezien dit voor ons allen een herhalingsduik was, was het daarna toch ook echt wel tijd voor een decotukje in de sauna. Voor elk wat wils in Monte Mare, want er staan buiten diverse cottages, met elk een eigen temperatuur. En koude douches en baden om weer “lekker” af te koelen. Binnen zijn er diverse andere ontspanningsmogelijkheden, waar ondergetekende niet eens aan toegekomen is.

Na 2 duiken en 2 uur sauna waren wij allemaal toe aan lekker eten en drinken. In het sauna gedeelte is een prima restaurant met een uitgebreide kaart, en Duitse hoeveelheden… al met al niets op aan te merken dus.

Uiteindelijk kunnen wij dus spreken van een zeer geslaagde, en ontspannende dag, ondanks dat deze een half uur later begon… maar zoiets levert dan wel weer een verslag op.

Meer informatie over Monte Mare is te vinden op http://www.monte-mare.de/de/rheinbach.html

SaunaIvoSauna

 


2009: Paasduik

Pierre Puts

Hoe zal het zijn, onderwater? Met deze brandende vraag togen Tweede Paasdag zo’n dertig duikteamleden van Amphiprion naar parkeerplaats C van de Groene Heuvels. Het was een prima weertje om het seizoen te starten, dat is ook wel eens anders geweest.

Op de duikplek was het even zoeken, de altijd enthousiaste evenementen­commissie had een nieuwe partytent gekocht. De vorige keren moesten we op groen-wit gestreept afgaan, wat zou het dit keer zijn?

Gelukkig was er in de wijde omgeving van de Groene Heuvels maar één tent opgezet. Een groen-wit gestreepte. Waarmee de duikstek voor iedereen direct weer een vertrouwd beeld had.

ap-paa1

Hoewel een ballonnenkoord een beetje in de weg hing, zag de voorkant er nadrukkelijk open en uitnodigend uit. Maar schijn bedriegt. Want natuurlijk moest er eerst een officiële openingshandeling verricht worden. Die was voorbehouden aan onze allernieuwste leden, Marloes en Koen. Omdat het traditionele openingsgereedschap zich voor de gelegenheid verstopt had kwam er een toepasselijk duikmes aan te pas om het ballonnenkoord in tweeën te splitsen. Trefzeker en onder applaus werden de tent en het nieuwe duikseizoen voor geopend verklaard. En toen was er koffie.

PICT6054sZeven buddyparen meldden zich met 30.756 liter lucht bij Britta voor de openingsduik. Het wateroppervlak werd gedurende de duik trouwens door een heel team van droog blijvende deskundigen scherp in de gaten gehouden.

PiepschuimsDe familie Rietveld had onderwater een expositie ingericht van een prachtig staaltje huisvlijt. De met zandzakken verzwaarde piep­schuimen kunstwerken waren van een letter voorzien die samen een woord vormden. Koen had de oplossing “fijn duikseizoen” weliswaar goed, maar in het Afrikaans met een sterk Swahili-accent. En dat telde dan weer niet. Felix en Louis zaten er akelig dichtbij. En dat is knap, want het parcours was een beetje aan de vage kant. De lettervolgorde ook.

De nieuwe partytent zag er goed uit, die kan wel enkele seizoenen mee. En voor al die seizoenen was er ook al vast soep gemaakt, zo leek het wel.

De ontbrekende broodjes worst bij het vorige evenement konden bij deze gelegenheid ruim worden gecompenseerd. De chocomelconcentratie op de duikstek was hoger dan bij Nutricia zelf. Dus niemand hoefde iets tekort te komen. Uiteraard waren ook de traditionele paaseieren in ruime mate aanwezig, zowel in de hardgekookte als in de chocoladevariant. Want “één ei is geen ei, twee ei is een half ei, drie ei is een paasei.”

ap-paa2

Zo is echter voor sommigen ook drie duik pas een paasduik. Na het uitzetten en het volgen van het onderwaterparcours moesten de kunstobjecten natuurlijk ook weer verzameld worden. Op tweede paasdag zelf ging dat helaas de mist in. Drie dagen later kon tijdens een speciale missie het grootste deel van de verzameling weer boven water gehaald worden. Maar niet alles. Mocht er nog iemand vragen krijgen over piepschuim en zandzakken op de Groene Heuvels: het adres is in Duiven, maar de naam is (paas)haas.


2009: Kamperen

Amphiprion mept haringen de grond in

Pierre Puts

Je kunt in allerlei opzichten ervaring opdoen bij Amphiprion. In de meeste gevallen uiteraard duikgerelateerd. Maar dat aan het begin van het vakantieseizoen van clubwege ook de mogelijkheid geboden wordt om je kampeerervaring nog even op te frissen is toch wel weer verrassend anders.

Tenten

En toch gebeurt dat het eerste weekend van juli bij de Clubduik+. De EC regelt voor de gelegenheid op de Groene Heuvels de sleutels van hekken, die normaliter zelfs voor de meest fanatieke duikers gesloten blijven. Met daarachter aan de veel bedoken zoetwaterplas een zee van ruimte, die vanaf zaterdagmiddag voor een klein deel met Amphiprion-tenten wordt opgevuld.

De partytent wordt opgezet in de meest open variant, in parasolfunctie. Want het is puik kampeerweer in het eerste weekend van juli!

VerzamelenHet weekend staat tevens in het teken van de 2*-opleiding. Dat begint op zaterdag­middag al met de module onderwater­oriëntatie. Na de duik wordt ijverig nagezocht wat men aan vast en roerend goed tijdens de speurtocht onder water is tegen­gekomen.

Voor de avond staat een barbecue op het programma waar zich ook een aantal niet-kampeerders voor heeft gemeld. De bbq is zo riant dat er veel overblijft. En dat zelfs zonder de vis, die in eerste instantie niet bij de kruidenboter blijkt te zijn geleverd. Een fout die met een speciaal vip-transploft wordt hersteld. Als je eenmaal sleutels hebt gekregen van toegangspoorten heeft dat ook wel weer een nadeel. Want die poorten die normaal gesloten blijven blijken dan wel erg vaak open te moeten!

Als de honger is gestild, is het even wachten op de duisternis. Want als je voor je 2*-brevet je eerste nachtduik gaat doen, dan wil je natuurlijk ook dat het donker is. De theorie is eerder die week al gegeven, de praktijk wordt door de kandidaten als positief beleefd.

Na afloop van de nachtduik wordt het bbq-vuurtje nog even opgestookt om de ontstane gaatjes weer op te vullen. Maar vis en duikers, dat is toch een moeizame combinatie. Want als het laatste lapje vlees voor een lekker kleurtje ingeroosterd wordt, ligt een complete school vissen zich nog steeds beteuterd af te vragen waarom ze toch in hemelsnaam uit de nattigheid opgevist zijn.

Het zijn geen uitslapers bij Amphiprion, want de organisatie krijgt de volgende ochtend niet de kans om het ontbijt op luchtbed te serveren. Het smaakt er niet minder om en levert weer voldoende krachten op voor de herhaling van de les onderwateroriëntatie voor een tweede ploeg cursisten.

GH3 GH4

Later op de dag keert de zondagse rust weer op de Groene Heuvels. Maar na het weekend ontstaat plots nog een flinke beroering in de e-mailboxen van de kampeerders, want iemand is zijn duikhorloge kwijtgeraakt. Na een intensieve verenigings­brede zoektocht van een week wordt dat door de gedupeerde bij gelegenheid van diens tweede nachtduik weer – geheel toevallig – tussen de eigen spullen aangetroffen. Keurig opgeborgen in een plastic zakje. De uitleg: “ik ben zo zuinig op mijn spullen dat ik het waarschijnlijk gelijk heb opgeborgen”. Dus iedereen die denkt dat je uit slordigheid spullen kunt kwijtraken: fout, fout, fout. Uit zorgvuldigheid! Kijk, en zoiets krijg je nu weer niet geleerd in de instructeurscursussen van de NOB…

Afijn. We mogen hoe dan ook terugkijken op een zeer geslaagd kampeer- annex opleidingsweekend op de Groene Heuvels. De EC mag trots zijn op deze prestatie. Het woord herhaling is dan ook geheel terecht al gevallen…


2009: Eerste clubduik

Peter van Ham

Na weken voorbereiding (ja, zo oud was de soep al) en enkele mailtjes verder, komen zondag 3 mei als eerste de evenementen-commissie-leden (met hun familie) aan bij de Rijn.

Een eerste indruk is dat het water best helder is; dat de temperatuur goed is en de kleedlocaties voldoende beschut zijn aangelegd. Zelfs het gras is twee dagen geleden gemaaid en de duiktrap opnieuw opgehangen. Kano’s en een roeiboot liggen klaar voor assistentie.

Aan de kant

Van de vier dames van duikbare leeftijd blijkt er niet één in de stemming om een duik te maken. Het kan natuurlijk zo zijn, dat ze niet graag aan het lijntje gehouden worden. Mogelijk ook hebben ze het begrip ‘lijnduiken’ niet goed opgevat en deze kans als lijn-sas-dag van zich afgezet.

PICT0006sPICT0005s

Na een speciale briefing over het gebied waar we in duiken (denk aan diepte, scheepvaart, stroming, zicht, obstakels) gaan de eersten zich omkleden.

Pierre is vlug deze keer en gaat voor de tweede keer solo-duiken, hij kent deze plek en dan is het zaak er als eerste in te liggen.

Na wat communicatieproblemen (o.a. een kink in de kabel), heeft hij de slag goed te pakken en met Marloes als geboren leider gaat hij als een speer naar de tweede boei. Daar raakt hij zo verstrikt dat hij vergeet op het bord met de tekst te kijken (dit blijkt later een fatale blunder te zijn).

Robert gaat als tweede en het zicht blijkt al wat minder te zijn. De dieptemeter is moeilijk af te lezen en de signalen worden door Robert niet goed begrepen.

Dus de trotse Ingrid (“ik heb mijn man eindelijk aan het lijntje”) wordt vervangen door een seinmeester die de touwen wél stevig in handen heeft. Na een tijdje gaat het hier ook goed en wordt feilloos naar drie boeien gedoken.

PICT0020sPICT0032sHet is, met een zicht van 30 cm, een hele prestatie om op 40 meter afstand, een touwtje te vinden met daar een gekke tekst aan.

Andere leden is dit dus niet gelukt zodat Robert als winnaar boven kwam “Hier Zicht Zat” zei hij toen hij boven kwam. De andere leden verklaarden hem voor gek; de jury verklaarde hem als winnaar (hoe gek kan het lopen).

De traditionele soep met broodjes werden deze keer afgewisseld met Suikerbrood (van Ivo) en hondenbrokjes (voor de hond).

De hond bedankt een ieder die mee heeft gedaan; ze heeft zich heerlijk vermaakt (vooral het feit dat jullie aan de lijn zaten en zij niet).