Blog

2008: Aquavilla

P5133025owh_opdekantOp 13 mei 2007 stond een bezoek aan Aquavilla, het onderwaterhuis van Duikteam de Kaaiman in de Berendonck te Wijchen, op het duikprogramma. Op verzoek van de Kaaiman was de duik een half uur vervroegd, naar half elf. De meeste duikers van Amphiprion waren ruim vóór het afgesproken tijdstip aanwezig. Toch waren de Kaaimannen ons al te snel af geweest, want de koffie stond gastvrij klaar. En er waren al méér voorbereidingen voor onze ontvangst getroffen.

Onder het genot van een kopje koffie werd al snel zoveel mogelijk informatie uitgewisseld, want als bezoekers waren we natuurlijk wel vreselijk nieuwsgrierig naar wat ons allemaal te wachten stond. Aquavilla-contactpersoon Maurice Vreeswijk bracht structuur aan door iedereen te vragen vast om te kleden en dan in de duikuitrusting (zonder fles) weer te verzamelen. Op deze manier werd later een heldere briefing gegeven, onze eigen duikleider Inge had een makkie.

Een makkie hadden de Amphiprion-dames trouwens sowieso wel, vandaag. Omdat het moederdag was, hadden ze bijvoorbeeld vóór het vertrek naar de duikstek al niet eerst het huis ‘aan de kant’ hoeven te hebben. En alsof dat nog niet genoeg was, mochten ze op de duikstek ook nog een keer zelf ‘aan de kant’ blijven. Ja, ja, niets gaat een Amphiprion-duiker te ver om het de moeders (in spé) naar de zin te maken, je jaagt geen duikdame op zo’n feestdag het koude water in, zo’n opgave neem je gewoon zelf wel weer op je bordje!

Zes mannen hadden zich voor een bezoek aan het onderwaterhuis ingeschreven: Hans vdB-Johannes, Robert-Peter vH, Pierre-Maarten. Verder doken Jaap-Ivo en Guido-Louis in de plas mee. Het zicht was goed, dat hadden we al op de monitor in het bedieningshuis kunnen zien. Onder water was een touw gespannen dat ons sneller dan verwacht naar de ingang van Aquavilla leidde. Bij de ingang van de Villa was het zicht even wat minder, maar daar waren we al voor gewaarschuwd. Gewapend met de briefing informatie kon iedereen in no time het onderwaterhuis binnengaan.

P5132997P5132991Waar uiteraard snel de smokkelwaar op tafel kwam: chocomel en stroopwafels. Ook nu kwamen de dames achter de monitor in het bedieningshuis er dus weer het beste vanaf, want op deze manier konden ze alles life meemaken maar maakt dat heerlijke eten en drinken toch totaal niet dik. Het favoriete spelletje in het onderwaterhuis: proberen te fluiten. Heel bijzonder.

Vanaf de kant kwam telefonisch de vraag binnen, of het licht uitmocht. Dat mocht. Om de spanning op te voeren werden de drie lampen één voor één uitgedaan. Toen de laatste lamp uitging, viel het eigenlijk niks tegen wat je nog aan licht overhoudt: schemerdonker, maar dan in het lichtgroen. Een beetje nachtkijker-achtig, maar alles was nog goed te onderscheiden.

P5133009Terug het koude water in was minder prettig, want in het kwartiertje onderwaterhuis was het duikpak natuurlijk wel al een beetje opgewarmd door het lichaam. Het water op die diepte was echter nog steeds acht graden en dat verschil voelde je wel als het water je pak binnenkwam. Nog even zwaaien door het raam naar Johannes en Hans die als laatsten het huis zouden verlaten en langzaam terug naar waar we vandaan waren gekomen. Maarten en Pierre waren het eerst weer aan de kant, maar hadden toch nog zo’n drie kwartier op hun duikcomputer staan. Johannes en Hans kwamen als laatste boven met zelfs vijf kwartier op de teller. Het wordt geen korte duik, als je zo’n bezoekje inlast. Autowrakken, kikkervisjes, een grote snoek en vooral golfballetjes werden tussen onderwaterhuis en de steiger gesignaleerd.

‘Aan de kant’ was de koffie inmiddels weer vers en van de logboekstempel werd gretig gebruik gemaakt. Het was een leuke en leerzame duik waar ook de dames op de kant van genoten hadden. Onze complimenten voor de organisatie en het gastvrije onthaal door de Kaaiman! We komen hier zeker nog een keertje terug!


2007: Openingsduik

Zoals gebruikelijk was de openingsduik ook dit jaar weer dik voor de bakker. Dat was bijvoorbeeld al goed zien aan de tent: de taarten bleken er al in te zitten toen de evenementencommissie de groenwitte bouwelementen rond een uur of tien op de goede volgorde legde om het geheel op te zetten.

EelcoDuikersAchteraf gezien was een haringtent ook wel een goede oplossing geweest, want haringen werden node gemist in de straffe wind van maandag 9 april 2007. Een stevig touw en een dikke boom brachten uitkomst en met een natte vinger en enig laveren kon de tent zodanig in de wind geplaatst worden dat het zeil-surfgedrag tot redelijke proporties werd teruggebracht. Helaas hadden de taarten toen al een keer kopje geduikeld.

Gedoken werd er ook: in eerste instantie durfden zes buddyparen de strijd met de koude elementen aan, waarbij er dit keer zelfs dertien in een dozijn gingen. En het waren geen korte Nieuwjaarsduiken, want menig buddypaar hield het een uur of zelfs langer vol. Verder doken twee buddyparen nog natijds, toen er voldoende buitenduikse opvang voor de aspirantleden van de toekomst geregeld was.

aspirantjesOnder water was er nog niet erg veel te zien in dit vroege voorjaar. Vooral zoetwaterkreeftjes die in een enkel geval wel érg ongegeneerd door een duiker werden bekeken. Maar vis liet zich niet bekijken. Dus ook in dat opzicht was een haringtent wel een goede zet geweest, want dan hadden we tenminste de lucht van vis gehad. Niet dat dat zo’n lekker luchtje is, maar soms toch te verkiezen boven de lucht van honden. Wie in de Groene Heuvels tegenwoordig nog wil duiken wordt geadviseerd een duikbril op te zetten. Om de neus af te sluiten!
De dertig grote en kleine aanwezigen lieten zich de soep en de broodjes knak goed smaken. Uiteraard ontbraken de traditionele paaseieren niet en waren er voldoende warme dranken en zoetigheden te vinden. Sommige duikers hadden geen enkele moeite met een stuk taart dat de taartdoos al van alle kanten vol geraakt had.

Zoals de één aan taart verslingerd was, zo ging de ander met kinderen om op een oudhollandse spelletjesmiddag waarbij speeltuigen en het strand goede diensten bewezen aan het altijd jeugdige publiek. Waarbij de jongste jeugd het uiteindelijk natuurlijk op conditie wist te winnen.

 Spelen  Spelen

Prima weer, dito opkomst. Als de openingsduik model mag staan voor wat ons dit seizoen nog te wachten staat, dan gaan we weer een puik duikseizoen tegemoet. Op naar het volgende evenement.


2007: Mixduik met Merou

Twee duikteams met een gezamenlijk verleden. Maar hebben die met elkaar ook een toekomst?

Op 25 januari 2007 vond er een ontmoeting plaats tussen enkele duikers van beide verenigingen om de samenwerkingsopties eens op een rij te zetten. Eén van de voorstellen was om een hernieuwde kennismakingsduik te organiseren waarbij de buddyparen zoveel mogelijk zouden worden samengesteld uit beide verenigingen. Het idee van de mixduik was geboren.

En dus toog op zondag 22 april rond 11 uur een aantal duikers van beide verenigingen naar het strandpark Slijk-Ewijk, locatie boerderij. Het weer was dusdanig mooi, dat besloten werd dat de tent wel opgevouwen thuis kon blijven. Want die ga je uiteraard niet opzetten op een dag vol zon, nauwelijks wind en een temp van boven de twintig graden.

AMgroep

De weergoden deden op deze manier hun uiterste best om optimale condities neer te zetten. En ook anderen hadden hun wereldse best gedaan, want uit diverse auto’s kwam van alles te voorschijn: koffie, chocomel, koeken…

Albert Verweij van de EC van Merou opende het mixduik-evenement met een toespraak waarin hij terugkwam op de afspraken van januari: naast het eigen programma waar beide verenigingen door het jaar heen druk mee zijn, is er ook ruimte om af en toe iets samen te doen. En daar is de mixduik het eerste bewijs van. Snel omkleden dus en in de tussentijd werd een indeling in buddy­paren gemaakt. Die was in no time voor elkaar. Merou was licht in de meerderheid, maar ja, een grotere vereniging.

AMInoIvo AMOtto

Een tandbaars is nou eenmaal een grotere vis dan een clownsvis. Een opvallend verschil overigens ook in het brevetterings­niveau: Merou was door de bank genomen hoger gebrevetteerd dan Amphiprion. De gemiddelde lidmaatschapsduur zal bij Amphiprion lager geweest zijn dan bij Merou.

Op de parkeerplaats werden de buddyparen omgeroepen. Telkens een brul of een opgestoken arm ten teken van herkenning. Enige tijd later meldde ieder paar zich bij duikcoördinator Otto aan de waterkant.

AMwater

 

 

 

De mixduikers:

Hans – Johannes
Inge – Dave
Louis – Gwendolyn

Loes – Nico
Ingrid – Albert
Arnoud – Cees

Harry – René
Ivo – Rudolf
Lara – Paul

Gerard – Fred
Felix – Ino
Robert – Franklin

De duiken verliepen naar tevredenheid. Eén buddypaar meldde een baars, een ander een snoek, maar in de meeste gevallen bleef de melding toch beperkt tot zoetwaterkreeftjes, een grote maat schoen of een loodblok.

De warme en koude dranken vonden na afloop van de duik gretig aftrek. Er werd nog een beetje over en weer gekletst en tegen een uur of twee was het aantal aanwezigen al weer aardig gereduceerd.

Nu staat natuurlijk de vraag nog open, of beide duikteams een gezamenlijke toekomst hebben. Tja, de toekomst zal het leren. Feit is echter wel, dat de twee duikteams nu weer een iets uitgebreider gezamenlijk verleden hebben.

 


2007: Nieuwjaarsduik

Het schijnt wel eens ooit voorgevallen te zijn, ergens in een ver verleden. Een nieuwjaarsduik. En tradities zijn er om weer opgepakt te worden. Zeker als de herfst en het eerste begin van de winter niet al te koud zijn geweest. En dus toog een aantal duikteamleden van Amphiprion op nieuwjaarsdag naar de Groene Heuvels om daar een frisse duik in het nieuwe jaar 2007 te nemen. De meesten hadden echter een goede smoes om dat niet te doen en voor zover de wil er bij één persoon wel was had zijn auto een smoes verzonnen om niet naar de Groene Heuvels te willen rijden. De opkomst was dus niet bepaald groot te noemen, maar het was dan ook niet echt opgezet als clubevenement maar meer spontaan ontstaan.

ap-nieuwjdrobing    ap-nieuwjdjoh

ap-nieuwjdcheckEigenlijk hadden sommige personen die wél kwamen duiken óók een goede smoes om dat te doen. Want er zijn mensen die een nieuw jaar met een nieuw stabjack beginnen. Twéé zelfs, Johannes en Ingrid. Of dat ook een traditie wordt? In elk geval biedt zo’n nieuw jack wel een waterdichte smoes om te gaan duiken, want dat moet natuurlijk uitgeprobeerd worden. Bij het optuigen, dik in de jas en met de kraag omhoog, keken ze wel een beetje alsof het eigenlijk te koud was, maar uiteindelijk werd toch het duikpak aangetrokken. Mét het nieuwe stabjack. En met zo’n gloednieuw jack laat je je als buddy natuurlijk graag uitgebreid checken….

Uiteindelijk werd er echt gedoken. Het water van de Groene Heuvels was nog zo’n 7,5 tot 8 graden, het weer oer-Hollands met prachtige wolken en af en toe behoorlijk wat nattigheid. Te zien was er niet veel: de Groene Heuvels zijn duidelijk in hun winterslaap.

Nieuwjaarsgroep

Het water en de temperatuur waren goed te doen, maar ja, dat omkleden achteraf, brrr…, dat is het wat zo’n winterse duik eigenlijk toch wel koud maakt. Er zijn geen foto’s meer gemaakt van het uit het water komen van de duikers, vermoedelijk omdat de fotograaf het inmiddels óók koud had gekregen. Maar gelukkig was er naast de vulkoeken ook flink wat hete chocomel aangevoerd die er bij fotograaf en duikers wel in wilden….

ap-nieuwjdwater

Afijn, de kop is eraf voor het nieuwe jaar. En eigenlijk klinken die bubbels onder water toch veel lekkerder dan de champagnebubbles van de avond tevoren….

Duikteam Amphiprion wenst iedereen

een goed, gezond, gelukkig 2007!